بدانها رسانيد و بر آنها سلام كرد و پرسيد براى چه از همراهى صاحب خود دريغ دارند ؟ آنها از روى شكايت كردند و او هم از آنها شكايت كرد ، امير المؤمنين ( ع ) فرمود : بايد هر مردى با عشيرهء خود پيوست داشته باشد و به آنها رسيدگى كند ، زيرا آنها به احسان و مال سزاوارترند و هر عشيره بايد به برادر خود پيوست و رسيدگى كند اگر روزگارش به زمين زد و دنيا به او پشت كرد ، زيرا آنها كه با هم صله كنند و به همديگر بخشش كنند اجر دارند و آنها كه از هم ببرند و به هم پشت كنند گنه‌كارند ، فرمود : سپس پاكش خود را سر داد و فرمود : خَلِّ . ( 1 ) 19 - امير المؤمنين ( ع ) فرمود : نبايد مرد از عشيرهء خود رو گردان باشد و اگر چه ثروتمند و داراى فرزند باشد و نه از كرامت آنها و نه از دفاع‌شان با دست و زبان‌شان ، آنان از همهء مردم سخت‌تر گرد او باشند و پشت او را دارند و از همه به او مهرورزتر و از همه پريشانى او را فراهم‌كن‌ترند ، اگر به او مصيبتى رسد و يا بدى به او رخ دهد ، هر كس يك دست از عشيرهء خود بندد همانا يك دست از آنها بسته و دستهاى بسيارى از يارى او بسته شده است و هر كه دور و وريهاى خود را ( از خاندان و خادمان و فرزندان ) خوش خوى و نرم‌گوى بار آورد ( هر كه اطرافيانش خوش‌خو و نرم گو باشند خ ل ) دوستش از او مهر بيند ، هر كه چون دارد دست به احسان گشايد خدايش در دنيا عوض دهد و در آخرت چند برابر به او دهد ، نام نيكو كه از مردى بماند خداوندش بهتر دارد از مالى كه خود خورد يا به ارث گذارد ، مبادا يكى از شماها تكبر فزايد و بزرگى كند و از عشيره و تبار خود دورى